Desde a revolución francesa deféndese a separación de poderes en 3: Executivo, lexislativo e xudicial. Esto en un ideal liberalista que defendía sobre todo a burguesía e que se opón ó Antigo Réxime no que o monarca reune todos os poderes. Coa división de poderes conséguese menos arbitrariedades. E aquí recóllense unha serie de dereitos de 1ª xeración que se recollerían logo na declaración de dereitos humanos.
O poder executivo é aquel que executa as leis.
O poder lexislativo é aquel que elabora as leis.
O poder xudicial é aquel que vela polo cumplimentos das leis.
miércoles, 13 de febrero de 2008
miércoles, 6 de febrero de 2008
CONTRATO SOCIAL
O CONTRATO SOCIAL
Contrato social é unha expresión que se utiliza na filosofía, a ciencia política e a socioloxía en alusión a un acordo real ou hipotético realizado no interior dun grupo polos seus membros, como por exemplo o que se adquire nun Estado en relación aos dereitos e deberes do estado e dos seus cidadáns. Pártese da idea de que todos os membros do grupo están de acordo por voluntade propia co contrato social, en virtude do cal permanecen a dito grupo.
O contrato social, como teoría política, explica, entre outras cousas, o orixen e o propósito do Estado e dos dereitos humanos. A esencia da teoría (cuxa formulación máis conocida é a proposta por Rosseau) é a siguinte: Para vivir en sociedade, os seres humanos acordan un contrato social implícito, que lles otorga certos dereitos a cambio de abandonar a liberdade da que dispoñerían en estado de natureza. Sendo así, os dereitos e deberes dos individuos as cláusulas do contrato social, e o estado a entidade creada para facer cumprir co contrato. Do mesmo modo, os homes poden cambiar os términos do contrato se así o desexan; os dereitos e deberes non son inmutables ou naturales. Por outro lado, un maior número de dereitos implica maiores deberes; e menos dereitos, menos deberes.
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)